Prospekty Forda Fiesty

Pro­spekt czy wyci­nek z gazety naj­wy­god­niej i naj­szyb­ciej jest sfo­to­gra­fo­wać apa­ra­tem, naj­le­piej na sta­ty­wie. Pierw­sze pro­spekty foto­gra­fo­wa­łem tele­fo­nem komór­ko­wym SE K800i, aby szybko pozy­skać gra­fikę do umiesz­cza­nie na stro­nie — jakość zdjęć była prze­ciętna, w sam raz aby zapo­znać się z ogólną zawar­to­ścią pro­spektu, pro­ble­mem były szcze­góły a dokład­niej ich brak. Się­gną­łem więc po  Panasonic’a DMC-FZ8 trzy­ma­nym w ręce, potem umie­ści­łem go na spe­cjal­nym sta­ty­wie, testo­wa­łem lampę wbu­do­waną oraz zewnętrzne źró­dła świa­tła — jakość zdjęć zde­cy­do­wa­nie wzro­sła, a obro­bione z grub­sza 8 mega­pik­se­lowe zdję­cia sta­no­wiły pod­stawę do testów róż­nych spo­so­bów ich pre­zen­ta­cji na stronie.

Nie trudno zgad­nąć, że osta­tecz­nie wybór padł na ska­ner — HP ScanJet2400, taki aku­rat mia­łem w sza­fie i choć, chwile jego świet­no­ści dawno już minęły, z handu został wyco­fany jesz­cze daw­niej, ale do zasto­so­wań na ta stronę w zupeł­no­ści wystar­czy. Ska­ner zaku­pi­łem wiele lat temu w celu dokład­nie taki w jakim teraz został użyty, od nowo­ści wyko­nał może 10 prze­bie­gów, nie wię­cej, gdyż plany publi­ka­cji zgro­ma­dzo­nych mate­ria­łów reali­zuje dopiero teraz.

Z racji prze­cięt­nej jako­ści druku mate­ria­łów rekla­mo­wych, zwłasz­cza w latach 80—tych, kilka testów prze­ko­nało mnie że ska­no­wa­nie z roz­dziel­czo­ścią więk­szą jak 600spi mija się z celem ponie­waż już przy widoku 100% widać poje­dyn­cze punkty farby dru­kar­skiej nie wspo­mi­na­jąc o powięk­sze­niu, rów­nież głę­bia kolo­rów powy­żej 24 bitów nie ma więk­szego sensu. Na skan całej szyby o takich para­me­trach ze ska­nera HP ScanJet2400 czeka się ponad 6 minut a plik o roz­mia­rach 5100x7020 ma obję­tość ponad 100MB.

Tyle infor­ma­cji o samym ska­no­wa­niu, nie będę wspo­mi­nał ile trzeba się naczy­ścić szybę by nie została smuga, włos czy jakiś pyłek„, wygi­basy z pro­spek­tami, ukła­da­nie i prze­kła­da­nie na szy­bie sobie daruję, gene­ral­nie jakość ska­nów oce­niam bar­dzo dobrze, acz­kol­wiek do ide­ału tro­chę im bra­kuje. Teraz o obróbce graficznej.

Do edy­cji ska­nów uży­wam głów­nie 2 pro­gra­mów: Artwe­aver oraz XnView z pakietu opro­gra­mo­wa­nia Total Com­man­der Ultima Prime, i pomimo, że oba ofe­rują moż­li­wość importu obra­zów ze ska­nera to do ska­no­wa­nia uży­wam ory­gi­nal­nego opro­gra­mo­wa­nia dostar­czo­nego przez HP.

Ponie­waż szyba ska­nera jest troszkę więk­sza niż kartka papieru A4 w pierw­szej kolej­no­ści nastę­puje obcię­cie ska­nów do for­matu 4960x7016px przy zacho­wa­niu roz­dziel­czo­ści 600ppi — więk­szość posia­da­nych przeze mnie mate­ria­łów ma for­mat A4 (pio­nowy lub poziomy), ale tra­fiają się inne wymiary — wymiary gra­fik wtedy prze­li­czam w odpo­wied­niej pro­por­cji do A4. Skany są przy­ci­nane (w przy­padku A4 do 105% wiel­ko­ści), tak by zli­kwi­do­wać wszel­kie wady jakie wystę­pują na ran­tach kar­tek, co skut­kuje mniej­szymi niż w ory­gi­nale mar­gi­ne­sami, strony które w pro­spek­cie są obok sie­bie i razem two­rzą całość są kle­jone do jed­nej gra­fiki i usta­wiane tak by nie było widać miejsc łącze­nia oraz retu­szo­wane by nie było śla­dów po zgię­ciach — nie zawsze wycho­dzi to ide­al­nie ale sta­ram się jak mogę. Efek­tem obróbki są pliki o wadze około 30MB (w przy­padku A4) zapi­sane w for­ma­cie JPEG o jako­ści rów­nej 100. Dodat­ko­wym efek­tem tej obróbki możne być lekko zmie­nione kadro­wa­nie nie­któ­rych zdjęć (np. mniej kra­jo­brazu widocz­nego w tle) oraz lekko zmie­niony układ tek­stu (np. inne odstępy mie­dzy blo­kami tek­stu). Ostat­nia ope­ra­cja to zapi­sa­nie każ­dej strony jako osob­nego pliku (czyli ponowne roz­dzie­le­nie połą­czo­nych wcze­śniej stron) oraz usu­nię­cie ory­gi­nal­nych skanów.

Tak obro­bione skany wyso­kiej roz­dziel­czo­ści (SHQ) zapi­suje sobie na dysku gdyż są one wyj­ścio­wym punk­tem do dal­szej obróbki, dobrym źró­dłem zdjęć i danych. Jeśli jakiś pro­spekt czy reklama została przeze mnie zeska­no­wana i posia­dam obro­bione skany to w zasa­dzie nie ruszam papie­ro­wej wer­sji. Z pli­ków przy­go­to­wy­wane są 3 zestawy grafik.

Pierw­szy o naj­niż­szej jako­ści (LQ) aby bro­szury na stro­nie szybko się łado­wały strony są zmniej­szane do roz­miaru 400x566 oraz stan­dar­do­wej roz­dziel­czo­ści pliku gra­ficz­nego czyli 72ppi — zapi­sana w for­ma­cie JPEG o jako­ści 65 strona bro­szury zaj­muje śred­nio 150kB, do tego głę­bia kolo­rów jest redu­ko­wana do 16 bitów.

Roz­miar 800x1132 zapi­sany z jako­ścią 85 JPEG zapew­nia dość dużo szcze­gó­łów przy powięk­sze­niu, dodat­kowo gra­fiki wyko­rzy­sty­wane przy zoo­mie mają roz­dziel­czość 96ppi co odpo­wiada roz­dziel­czo­ści więk­szo­ści moni­to­rów i spra­wia iż wyświe­tlany obraz jest zbli­żony wiel­ko­ścią i jako­ścią (SQ) do ory­gi­nału, drugi zestaw wyko­rzy­sty­wany jest przez skrypt do dru­ko­wa­nia stron bez­po­śred­nio z apletu Flip­ping­Book Gal­lery.

Paczka pli­ków do pobra­nia gene­ro­wana jest z trze­ciego zestawu (HQ) o wymia­rach 2480x3508 i roz­dziel­czo­ści 300ppi. Zapi­sana w JPEG o jako­ści 95 strona zaj­muje śred­nio 3MB.

W domu dys­po­nuję lase­rową dru­karką Sam­sunga dru­ku­jącą w kolo­rze z roz­dziel­czo­ścią 300dpi testowo wydru­ko­wa­łem jedną i tę samą stronę korzy­sta­jąc z każ­dego zestawu, myślę że wyniki nikogo nie zaska­kują — zestaw o naj­gor­szej jako­ści wyko­rzy­sty­wany do wyświe­tla­nia bro­szur może słu­żyć jedy­nie do wydru­ków poglą­do­wych, drobny tekst jest nie­czy­telny a szcze­góły zama­zane. Zestaw drugi uży­wany do powięk­szeń i druku bez­po­śred­nio z apletu daje bar­dzo dobry wynik, wszystko można prze­czy­tać, choć drob­niej­sze linie są lekko zama­zane. Naj­lep­sze rezul­taty daje trzeci zestaw zawie­ra­jący gra­fiki naj­wyż­szej roz­dziel­czo­ści, jakość druku nie odbiega mocno od ory­gi­nału (mając na uwa­dze że moja dru­karka ma moż­li­wość druku jedy­nie w 300dpi).